February 7, 2018 at 09:28PM

February 7, 2018 at 09:28PM

نویسنده:Zhuanتاریخ:۱۸ بهمن ۱۳۹۶دیدگاه:بدون نظربازدید:344

@zhuanchannel
در یک برنامه مستند، یک لر بختیاری از طایفه موری، با حسرت و غم عجیبی می گفت:
الان چند ساله که دیگه کوچ نمی کنیم، تو خانه ساکن شدیم، تخته قاپو شدیم، تو زندانیم دیگه!

تخته قاپو، اصطلاحی قدیمی است و زمانی به کار می رود که مردمانی که زندگی ایلیاتی و کوچ نشینی دارند، به دلایلی، مجبور به یکجا نشینی و زندگی در چهار دیواری شوند، بدون ییلاق و قشلاق

البته این جمله برای ما معنایی ندارد، باید کوچ نشین باشیم
باید عمری را بدون هیچ قید و بندی، در آغوش سخاوتمند طبیعت، زیر آبی آسمان و روی مخمل سبز زمین زیسته باشیم، تا بفهمیم خوردن و خوابیدن زیر یک سقف، در میان آجر و سیمان و تیرآهن و در محاصره دود و آلودگی و ماشین، زندگی در زندان است.

جنس این آدم از چیست که اینهمه با ما فرق دارد، او خانه را زندان می داند
و ما می خواهیم به هر قیمتی یکی از آنها را تصاحب کنیم
چون داشتنش را یکی از ارکان مهم خوشبختی می دانیم

ما مردمان شهری، چقدر از عمرمان را برای داشتن یکی از همین زندانهای سیمانی تلف می کنیم

چه وامها که نمی گیریم، چه دروغها که نمی گوییم و چه کلاه ها که برنمی داریم، تا صاحب یکی از آنها شویم
و بعد با خیال راحت، تا آخر عمر زیر یکی از این سقفهای زندگی کنیم!

اما چند وقت پیش، وقتی زلزله آمد، سراسیمه و وحشتزده از همین خانه های عزیزمان بیرون پریدیم، تا زیر آوار سیمان و آجر و آهنش له نشویم.

جنس این آدم از چیست که اینهمه با ما فرق دارند
#علی_نصرتی
مجله هنرى ژوان

برچسب ها: ,

دیدگاه

دیدگاه خود را ارسال کنید