November 10, 2017 at 12:50PM

November 10, 2017 at 12:50PM

نویسنده:Zhuanتاریخ:۱۹ آبان ۱۳۹۶دیدگاه:بدون نظربازدید:290

@zhuanchannel
آدم‌ها بعد از هفتاد سال یادشان میفتد روزهای کودکی چقدر بهتر بود
و باز دوباره میشوند همان کودکی که اول راه بودند
و بعد هم سرشان را میگذارند روی زمین و بالاخره راحت میشوند از همه‌چیز!

آدم‌ها بعد از هفتاد سال یادشان میفتد ندیدن بهتر از دیدن و نشنیدن بهتر از شنیدن و فراموشی بهتر از به خاطر سپردن است!

زندگی آنقدر آدم‌ها را مجبور به چشم بستن روی هر اتفاقی و پرت کردنِ حواسشان از هر چیزی می‌کند که بعد هفتادسال عادت می‌کنند به اینکه بنشینند یک گوشه و کاری به کار کسی نداشته باشند و حواس‌پرت شوند!

آدم‌های به آن سن و سال عینکی هم که بشوند عینک نمیزنند!
سمعکی هم که بشوند سمعکشان را گم و گور می‌کنند!

آدم‌ها خوب می‌فهمند ندیدن چقدر خوب است و نفهمیدن چقدر دلپذیر است!

آدم‌ها می‌گویند بی‌خبری خوش‌خبری‌ست و چقدر درست میگویند
من هم یکی از آدم‌ها که در بیست و چند سالگی یک هفتادساله‌ی کور و کر و حواس‌پرت شده و میلی‌هم ندارد به دیدنِ دو رنگیِ روزگار و شنیدنِ صدای ناکوکِ زندگی!
#مانگ_میرزایی
@maangmirzaei
مجله هنرى ژوان

برچسب ها: ,

دیدگاه

دیدگاه خود را ارسال کنید