January 14, 2017 at 08:12PM

@zhuanchannel
ﺭﯾﻤﻮﺕ ﮐﻮﻟﺮ ﮔﺎﺯﯼ، ﻧﻬﺎﯾﺘﺶ ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎ ﺩﮐﻤﻪ ﺩﺍﺭﻩ. ﺑﺎﻫﺎﺵ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺎﺩ ﺭﻭ ﮐﻢ ﻭ ﺯﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩ . ﭘﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﭼﭗ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ ﭼﺮﺧﻮﻧﺪ . ﺣﺎﻟﺘﺶ ﺭﻭ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﭘﻨﮑﻪ، ﺑﻪ ﺧﺸﮏ ﻭ ﺳﺮﺩ، ﺑﻪ ﮔﺮﻡ ﻭ ﻣﺮﻃﻮﺏ. ﻫﻤﯿﻦ ﯾﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﺭﯾﻤﻮﺕ ﺳﯽ ﭼﻬﻞ ﮔﺮﻣﯽ، ﺯﺑﻮﻥ ﺁﺩﻡ ﺭﻭ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﻪ ﮐﻪ ﻣﺜﻠﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺮﺩﻣﻪ، ﮔﺮﻣﻤﻪ، ﻭﻟﺮﻣﻤﻪ.

ﺍﻭﻥ ﻭﻗﺖ ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺁﺩﻡ ﻫﺴﺖ ﺩﻭﯾﺴﺖ ﮐﯿﻠﻮ. ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﻭ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﯼ ﺳﺮ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﺭﻩ. ﻫﻢ ﻣﺨﺘﺮﻋﻪ، ﻫﻢ ﻣﮑﺘﺸﻔﻪ، ﻫﻢ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻩ، ﻫﻢ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮﻥ. ﺍﻣﺎ ﺯﺑﻮﻥ ﺁﺩﻣﯿﺰﺍﺩﯼ ﺭﻭ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻪ! ﻣﯽ ﺷﻨﻮﻩ ﻫﺎ، ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻪ!
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﺁﺩﻡ ﺭﻭ ﺳﺮﺵ ﻧﻤﯿﺸﻪ.
ﺑﺎ ﮐﻼﺳﺎﺵ ﻣﯿﮕﻦ : ﺯﺑﻮﻥ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻧﺪﺍﺭﻩ ﺑﺎﻫﺎﺕ. ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﻭ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﮐﻦ.
ﺍﯾﻦ ﻭﺭ ﻭ ﺍﻭﻥ ﻭﺭ ﺑﮑﻮﺏ. ﺑﺸﯿﻦ ﺑﺎﻫﺎﺵ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ.
ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺬﺍﺭ. ﻣَﺜَﻞ ﺑﯿﺎﺭ ﺍﺯ ﻗﺪﯾﻤﯿﺎ. ﺿﺮﺏ ﺍﻟﻤﺜﻞ ﺩﺭﻭﻏﯽ ﭼﯿﻨﯽ ﻭ ﻫﻨﺪﯼ ﺑﺮﺍﺵ ﺑﺴﺎﺯ، ﺍﻓﺎﻗﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ.
نمی فهمه یعنی نمی خواد بفهمه.

ﻣﻠﺘﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻢ؟ ﻭﺍﻻ ﺑﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺧﺮﺍﺏ، ﻧﻪ ﻋﺼﺐ ﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺩ، ﻧﻪ ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻥ، ﻧﻪ ﺭﻭ ﮐﺶ. ﺩﻧﺪﻭﻥ ﺧﺮﺍﺏ ﺭﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺸﯿﺪ، ﺟﺎﺵ ﺩﻧﺪﻭﻥ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﺎﺷﺖ. ﺑﺎﺱ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭﯼ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺗﻮ ﺩﻫﻨﺖ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ، ﻭﻗﺘﯽ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺖ ﻣﯿﺸﻪ، ﺑﻘﯿﻪ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯿﺶ ﺭﻭ ﺑﺒﯿﻨﻦ . ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﺑﻬﺖ ﺑﮕﻦ ﻓﻼﻧﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯼ، ﭼﻘﺪﺭ ﺟﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﺪﻭﻧﻪ ﺗﻮ ﺫﻭﻕ ﻣﯽ ﺯﻧﻪ.
ﮐﻪ ﯾﺎﺩﺕ ﺑﯿﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﺪﻭﻥ، ﯾﻪ آدﻡ ﺩﻭﯾﺴﺖ ﮐﯿﻠﻮﯾﯽ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﯿﺴﺖ….

#مرتضی_برزگر
مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

15 − 14 =