November 24, 2017 at 09:47PM

@zhuanchannel
شاید اگر سعدی مردم این زمانه را میدید، اینگونه می سرود:

بنی آدم ابزار یکدیگرند.
گهی پیچ و مهره
گهی واشرن

یکی دیگران را، کند نردبان
یکی میکشد بار نامردمان.

یکی اره ،تا نان مردم برد
یکی تیغ، تا خون مردم خورد

یکی چون قلم،خون دل میخورد
یکی خنجر است و شکم می درد

چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها،در پیِ كسب و كار

خلاصه پر از نفرت و کین و آز
یکی همچو کرکس،یکی چون گراز.

تو كز محنت ديگران بی غمی
در این عصر نامت نهند آدمی؟!
#ناشناس
مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × پنج =