August 19, 2018 at 01:33PM

@zhuanchannel
مجتمع تجاری تیراژه تقریبا ۱۰ سال پیش که تو مقطع دبیرستان و راهنمایی بودم از باحالترین جاهایی بود که تو شهر پیدا میشد. خیلی به روز و محبوب بود و تا همین پارسال هم کاملا سرپا و سرحال بود.

چند روز پیش وقتی سر زدم به اونجا واقعا باورم نمیشد. طبقه سوم مجتمع تقریبا نصف مغازه‌ها خالی شده بودند. از یکی از مغازه دارهای اون طبقه پرسیدم که چرا انقدر خالی شده اینجا، اونم با یه پوزخندی جواب داد که «ما که موندیم هم خیلی پوست کلفت بودیم».

فهمیدم که اجاره‌ها بالا رفته و دیگه برای اون مغازه‌دارها صرف نداشته که بمونن. بقیه افراد هم حراجهای نامعقول و درصد بالا (با وجود اینکه تو فصل حراج نیستیم اونچنان) زده بودن که فقط بتونن جنساشونو بدن بره.

حالا چیزی که اقتصاددان ها میگن که داره رخ میده اینه که واحدِ پولیِ کشورِ عزیزتر از جانمون سقوط کرده.
تقریبا یک سوم شده.

یعنی تقریبا دارایی ما و همه مردم سرزمین یک سوم شده.
این یعنی به جز 32 کالای اساسی که دولت به زور داره سوبسید وحشتناک 6 هزار تومن به ازای هر یک دلار آمریکا رو میده تا مصنوعی قیمتهاشون پایین نگه داشته بشه. باقی کالاها با دلار عادی میخوان بیان وارد بشن.

طبیعتا وقتی این جهش قیمتی رو دارن، مردم دیگه نمیخرن خیلی جنسای وارداتی رو. یعنی گوشی، ماشین، لوازم آرایشی، لباس و هر چیزی که با دلار وارد شده باشه رو نمیخرن دیگه، چون قدرت خریدش نیست.

وقتی که مردم نخرن، دیگه برای وارد کننده هم سودی نداره که وارد کنه. یعنی دیگه ماشین وارد نمیشه، گوشی وارد نمیشه، بستنی خارجی تو سوپرمارکت پیدا نمیشه، سس خارجی نداریم، لوازم آرایشی بهداشتی خارجی نداریم.

اشتباها هم فکر نکنین که چه بهتر، اینجوری فقط لوازم داخلی میخریم، نخیر اتفاقا کارخونه های لوازم داخلی هم ورشکسته میشن، چون کارخونه های ما هیچکدوم مواد اولیه رو از ایران تهیه نمیکنن، اونا رو هم وارد میکنن.

یعنی بستنی ایرانی هم کره اش رو از خارج وارد میکنه. کاشی سازی ایرانی هم رنگش رو از خارج وارد میکنه. ما کوچیک ترین لوازم اولیه کارخونه هامون هم از خارج وارد میشن تا بتونن کارشونو انجام بدن.

بنابراین به جز کارخونه هایی که یا اندک مواد اولیشون در ایران تولید میشه، یا کارخونه هایی که مواد اولیشون جزو اون 32 مورد سوبسیدی هستند، باقیشون به خاطر گرون شدن مواد اولیشون، قیمت محصول خودشون هم طبیعتا 3 برابر میشه، و در نتیجه محکوم به ورشکستگی ان. اگر دولت هم حداقل حقوق رو وسط سال چند بار افزایش بده تا مردم بخرن، باز هم فرقی نداره، فقط مثل مُسَکِن باعث میشه که دیرترغرق بشیم.

همین میشه که آروم آروم جنسی داخل ایران وجود نخواهد داشت، نه چیز اونچنانی تولید میشه، نه چیز اونچنانی وارد میشه.

جز همون 32 تا کالای اساسی که درآمد مملکت رو به خودشون اختصاص میدن. همین میشه که آروم آروم طبقات مختلف هرم مازلو رو تو زندگیمون از دست میدیم و فقط پایینترین طبقه رو میزارن بمونه تو زندگیمون، یعنی بخوریم و زنده بمونیم.

طبقات بالاترش دیگه وجود نخواهند داشت، چون طبقات بالاترش کالای_اساسی حساب نمیشن، در صورتی که ما حقمون اینه که فقط در حد کالاهای اساسی داشته باشیم تو زندگیمون.

سفر، هنر، امنیت، شادی، هیچکدوم اساسی نیستن، بنابراین نه بودجه ای بهشون اختصاص داره، نه قرار هست که بمونن تو زندگیمون.

خب اینجوری راحت تر هم هست، این همه به هم ریختگی تو ممکلت نخواهیم داشت، خیلی معادله ساده میشه. سالانه اندک نفتی رو که داریم میفروشیم و با پولش از باقی کشورها طلب گوشت و مرغ و کالاهای اساسی میمونیم تا زنده بمونیم صرفا، سیکل بسیار ساده تری هست، نه پیشرفت و تولید و کارخونه ای نیاز داره، نه کاردار و کارگزار و کارگر. دوشواری نداره که.

حالا چند تا نکته جالب که بد نیست در مورد کشور مذکور بدونین (منبع روزنامه آفتاب یزد مورخ 28 مرداد 97)

1. ونزوئلا هم مثل ما بر بستری از نفت خوابیده
2. تا سال 1950 چهارمین کشور ثروتمند جهان محسوب میشد.
3. اکنون با بزرگترین اسکناس این کشور حتی نمیتوان یک عدد سیگار تهیه کرد.

4. دولت ونزوئلا کماکان ارزانترین بنزین دنیا را عرضه میکند.
5. روزانه نزدیک به 5000 نفر این کشور را ترک میکنند.

6. بدهی های بین المللی این کشور بیش از 150 میلیارد دلار تخمین زده شده (فکر میکنین کل بودجه سالانه ایران چند میلیارد دلاره؟)
7. نرخ بیکاری تا 2022 به بالای 40 درصد میرسه.

8. ارزش هر دلار امریکا بین 300 تا 800 هزار واحد پول اون کشور هست.
9. برای پنجمین بار در سال جاری میلادی حداقل حقوق را افزایش داده.
10. از امروز 5 صفر از واحد پولی این کشور حذف میشه.
#امیر_ارسلان_طاحونی

پ.ن: این در مورد تیراژه نیست فقط . اکثر پاساژا داره خالی میشه.قشنگ معلومه میخواید مردمو بدبخت کنید . چه گیری افتادیم
مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × سه =