September 16, 2019 at 10:20PM

@zhuanchannel
دقیقا نمی‌دانیم چه‌کسی! ولی یک‌روزی یک‌نفر که ممکن‌است یک دیکتاتور بوده باشد، یک‌چیزهایی فهمیده و دست برده توی دستور زبان و به‌جای «برو بشین سر جات» گفته‌است: «میری میشینی سر جات».

اولی یک عبارتِ دستوری‌ست و دومی ظاهرا یک جمله‌ی خبری‌. ولی ما همیشه از دومی بیشتر حساب برده‌ایم‌، چون لحن هولناک‌تری دارد. اولی «فرمان» است و فرمان می‌تواند مقابلش «نافرمانی» باشد و خیلی وقت‌ها هم بوده‌. اما دومی قبل‌از آن‌که دستور باشد، «پیش‌خبر» است‌

انگار که گوینده‌ خاطرجمع است از تمکین و انقیادِ مخاطب و مخاطب‌هاش: «میری میشینی سرجات». لحن خبر جوری‌ست که آدم فکر می‌کند قبلا به وقوع پیوسته و فرصتِ تمرّد و نافرمانی گذشته‌است. مثل فیلمی که قبلا با بازیِ خودت ساخته شده و پایانش معلوم است و تو حالا فقط می‌توانی ساکت بنشینی به تماشا. راه گریزی ازش نیست‌ و می‌دانی که باید بروی بنشینی سرجات!

به همین قرار و با عنایت به همه‌ی تجربه‌ها و گزاره‌های بالا، این‌که سال‌هاست می‌شنویم:
«شما مردم صبوری هستید» خبر نیست، یک دستور است.
و گویا هولناک و غیرقابل تخطی‌ست، همان‌قدر که «میری میشینی سر جات».

@gharar_5shanbeha
#محمدجواد_اسعدی
مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − نه =