@zhuanchannel
@zhuanchannel

بیل کلینتون گفته بود روی میز کارم سنگی گذاشته بودم متعلق به سه میلیارد سال قبل، سوغات آرمسترانگ از ماه. بعد اضافه کرده بود که هر وقت فشار کار زیاد می‌شد به سنگ نگاه می‌کردم و به خودم یاداوری می‌کردم که همه ما در حال عبوریم.

حالا این تصویر که سیزده میلیارد سال پیش را نشان‌مان می‌دهد را می‌شود ساعت‌ها نگاه کرد.

می‌شود به هر گوشه‌اش خیره شد و خیال پردازی کرد. می‌شود زمانی را تصور کرد که خورشید و زمین و ماه نبود.
زمانی که حیاتی نبود پس رنج و عشقی هم نبود. بعد اندک مجالی آمد برای آب و خاک و باد و آتش، برای زندگی.

مجالی که یک روز آمده و یک روز به پایان می‌رسد. پس گاهی هم باید به همین دل خوش کنیم. به اینکه یک روز خورشید خاموش می‌شود، زمین یخ می‌زند، ما و همه آنچه بشریت خوانده می‌شد محو و فراموش می‌شود.

آنها که دنیا به کامشان است، آنها که اندوهی ندارند حق دارند از گذرا بودن جهان به خشم بیایند.
برای بقیه ما گذرا بودن مایه آرامش است، یاداور این عبور بی‌برگشت که نامش زندگی است.

پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد

امیرعلی بنی اسدی

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 + 20 =