July 20, 2022 at 11:42AM ‘s Post

برای اولین‌بار در یک پویش اینستاگرامی شرکت کردم؛ با ضمیمه‌کردن عکس خودم و هشتگ من محجبه‌ام و با حجاب اجباری و گشت ارشاد اجباری مخالفم.
چیزی که از صبح توجهم را بعد از اشتراک عکس و هشتگ جلب کرده، بازخورد مردان به استوری من و چندنفر از دوستانم است. مضمون پیغام‌ها یک‌چیز بیشتر نیست که به‌شکل ساده و سطحی بیان شده: «زن‌ها با حجاب زیباترند.»

وقتی می‌گوییم حجاب در‌ گفتمان حکومت دیگر کارکرد امر دینی را ندارد، یک امر سیاسی است و امر سیاسی چیزی نیست جز یک ساختار مردسالارانه سلیقه‌ای دقیقا درباره چنین چیزی حرف می‌زنیم. در هیچ‌کدام از واکنش‌ها، حرفی از امر خدا نیست. حرف، حرفِ یک سلیقهٔ مردانه است: «زن به‌‌خواستِ من باید زیبا باشد. یعنی یا با حجاب اجباری که خواستِ من است. یا از طریق بدن‌نمایی و برهنگی که خواست بخشی از جوامع غربی است.»

زنی را هم می‌شناختم که دائم به زنان دیگر برای حجاب‌شان تذکر می‌داد. دلیلش هم یک چیز ساده بود: «باید از شوهر و پسرم مراقبت کنم تا از دستم نروند.»
آدم‌هایی با چنین نگاه‌هایی انگار در یک کلونی دورافتاده زندگی‌ می‌کنند که فاصله‌شان از واقعیت جامعه از اینجا تا سیارهٔ مریخ است.

غرض این است که بگویم با همه این هیاهوها چطور انتخاب حجاب توسط زنی به‌عنوان یک امر عبادی که در نسبت رابطه او با خدا تعریف می‌شود، کاملا به حاشیه می‌رود.

#زن_اندیشی
By: via مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

18 + شانزده =