August 19, 2022 at 09:31PM ‘s Post

@zhuanchannel

وقتی که ذکری را ادا می‌کنید تمام انرژی‌هایی که صرف افکارتان می‌شود به سمت ذکر جریان پیدا می‌کند.
فقط ذکر در ذهن‌تان باقی می‌ماند، باقی راه‌های تفکر بسته می‌شود
روزنه‌های دیگری که انرژی مغزی شما را هدر می‌دهند مسدود می‌شوند، دیگر راهی برای فوران باقی نمانده است.

معمولاً وقتی که شما در حال فکر کردن هستید، انرژی شما در مجراهای گوناگون بی‌شماری جریان پیدا می‌کند، فکری به سمت شمال، فکری به سمت جنوب، فکری به سمت شرق و فکری به سمت غرب در سیر و سفر است. وقتی شما فکر می‌کنید، در جهت‌های متعدد گوناگونی سفر می‌کنید.
شما یکی نیستید، فاقد وحدت هستید، شما مجزا و تقسیم شده‌اید.

اما وقتی که به ادای ذکر می‌پردازید و یا در ذهن آن را تکرار می‌کنید، همه انرژی‌ها در یک جهت شروع به حرکت می‌کنند. اگر ما ذره بین را در برابر اشعه خورشید قرار دهیم، سبب آتش می‌شود.
آتش در اشعه آفتاب پنهان است، اما وقتی که از هم مجزا هستند، نهایتش گرما تولید می‌کنند نه آتش.

اما همین که این اشعه پراکنده متمرکز شود آتش رخ می‌نماید. عیناً در ذهن شما هم آتش عظیمی نهفته است، اما از آنجا که این پرتوهای پراکنده ذهن از هم مجزا هستند فقط گرمای مختصری وجود دارد.

ذکر روشی است برای متمرکز کردن اشعه ذهن شما.

لحظه‌ای که این تمرکز صورت گیرد حرارت زیادی و انرژی عظیمی پدید می‌آید.

وقتی که به طور مداوم ذکری را تکرار می‌کنید، پدیده‌های بسیاری در ارتباط با این انرژی و قدرت در زندگی شما رخ می‌دهد و این رخ داد رضایت عمیقی را برای شما فراهم می‌کند.

هر چه شما پیش بینی کنید به حقیقت می‌پیوندد، هر آنچه شما به زبان آورید عیناً به همان صورتی که گفتید اتفاق می‌افتد، اگر آرزویی در سر بپرورانید این آرزو به واقعیت می‌پیوندد، برای اینکه انرژی و قدرت فراوانی در شما متراکم شده که به اظهارات شما و آرزوهایتان صورت واقعیت می‌دهد.

تنها دلیلی که برای این واقعیت یافتن می‌توان ارائه کرد این است که وقتی گوینده قدرتی را پشتوانه اظهارات خود می‌کند، کلمات او مسقیماً به قلب ِهدف پرواز می‌کند
و هر چیزی که به قلب نشیند تاثیرش حتمی است.
By: via مجله هنرى ژوان

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شانزده − هشت =