@zhuanchannel

در سکوت بودن، توانایی مغز ما را برای احساس همدلی و هیجان بیشتر افزایش می‌دهد.
هنگامی که در محیط ما سر و صدا، بیش از حد باشد، آمیگدالی مغز فعال می‌شود.

این ساختار کوچک از ما در برابر خطرات و تهدیدات محافظت می‌کند؛ به این ترتیب که مخاطرات اطراف ما و خطراتی را که باید از آنها فرار کنیم، تفسیر می‌کند.

صداهای بلند یا صدای ترافیک برای این ناحیه از مغز آزار دهنده است.

این صداها سیگنالی دفاعی ایجاد می‌کند که با تحریک ترشح کورتیزول، موجب بروز واکنش و استرس در ما می‌شود.

فردریش نیچه می‌گوید:

” راه دست‌یابی به همه چیزهای بزرگ، از راه سکوت می‌گذرد”.
بنابر این اجازه دهید بیشتر از سکوت بهره بگیریم. بیایید یاد بگیریم که هر از چند گاهی، کلید خاموشی دنیای پر سر و صدای بیرون را بزنیم و در جهان درون خاموش خود قدم بزنیم.

وقتی روزی 5 دقیقه، کلید خاموش دنیای بیرون را بزنی و در سکوت به تعلیق درآیی
بعد دیگر آن آدم سابق نیستی
به همین سادگی و این به معجزه می‌ماند.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سیزده − 8 =