@zhuanchannel
دو سال بود که همه‌چیز آرام به نظر می‌رسید. بیشتر معترضان و سردسته‌های اعضای جنبش آزادی‌بخش کشته یا زندانی شده بودند.

از انفجارها خبری نبود. فرمانده فرانسوی به خاطر کشتار و خاتمه‌دادن به اعتراض‌های خونین «نبرد الجزیره» ترفیع گرفته و به پاریس برگشته بود.

گزارش‌ها می‌گفت، مردم الجزایر پذیرفته‌‌اند که زندگی همینی‌ست که باید در مستعمره فرانسه، جاری باشد.
اما آن روز ناگهان شروع شد؛ پرچم‌ها همراه با زنان و مردان از خانه‌ها بیرون آمد. فریاد‌ها یکسره آزادی و استقلال الجزایر بود.

هزاران انسان تا آن روز از دو طرف کشته شده بود. معترضان، پایان استعمار فرانسه را بر الجزایر می‌خواستند و فرانسوی‌ها، آنجا را مِلک خود می‌دانستند. اما ۸سال پایداری، ۱۳۲سال استعمار را به پایان رساند.

درست روزهایی که استعمارگران فرانسوی تصور می‌کردند، همه‌چیز تمام ‌شده، مردم برای استقلال بیرون ریختند.

به نظر می‌رسید ناگهانی‌ست، اما این ذرات آزادی در هوا بود که سال ۱۹۶۲ وطن را بعد از یک‌ قرن رها کرد از استعمار و زورگویی.
✌️?
فیلم: نبرد الجزایر
Film: The Battle of Algiers, Gillo Pontecorvo, 1966.
@gooshe

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

8 − 4 =